| |
|
| Zofia |
De titel van de nieuwe voorstelling, Zofia is een afgeleide van ‘Koude Sophie’, laatste van vijf ijsheiligen. Daarnaast verwijst Zofia naar de hoofdstad van voormalig Oostblokland Bulgarije. De stad die haar naam dankt aan de Heilige Sofia, die met haar drie dochters Fides, Spes en Caritas, (Geloof, Hoop en Liefde) de marteldood is gestorven. “Wo sind wir? Verschwunden, hat Sie mir gesagt..”, en ze drukte haar neusje tegen het raam. Het Duitse pornopopje sprak aarzelend verder over haar obsessies. Ze had zich al meerdere malen versproken. Ze wilde aan haar agressor toegeven hoezeer ze ernaar verlangde, maar verslikte zich.
Clichébeelden complexe androgyne types en andere stereotypen bewegen zich in een veld vol (doods)obsessies, misdadige vijandelijkheden en valse sentimentaliteit. Als lustobjecten met narcistische neigingen en andere dwangmatigheden, doen zij overmatig zelfvertrouwen persoonlijke ontboezemingen.
Zofia, de nieuwe dramatisch-komische T.r.a.s.h.-voorstelling, is een diabolische zoektocht naar identiteit en gezamenlijke ideologieën. Een esthetiek in een decor dat associaties oproept met Oostbloksferen ten tijde van het IJzeren Gordijn. Parodiërend op imago’s, het model, het toonbeeld, de façade van deze tijd. |
foto Leo van Velzen |
Concept en choreografie: Kristel van Issum.
Muziek: Arthur van der Kuip en Jeroen Strijbos. Decor: Paul van Weert. Licht Luc van Heijst.
Dans: Jose Agudo, Yonel Castillo Serrano, Ulrika Kinn-Svensson, Guilherme Monteiro Miotto, Tegest Pecht Guido, Lucie Petrušová, Alexandre Tissot. Zang: countertenor, bariton, sopraan.
www.trashweb.nl
|
| |
|
|
 |
