over LeineRoebana

meer dan 25 jaar uniek dansidioom


LeineRoebana is een dansgezelschap met een internationale reputatie, geleid door Andrea Leine en Harijono Roebana. De choreografen onderscheiden zich door hun unieke dansidioom en de centrale rol van muziek in hun werk, zijn specialist in een multidisciplinaire benadering en pionieren met ongewone overzeese samenwerkingsverbanden. 

LeineRoebana staat met haar wortels stevig in haar uitgebreide oeuvre en jarenlange ervaring, maar haar takken tasten nog altijd naar groei en vernieuwing.  

 

Dans is voor LeineRoebana een fysieke vorm van denken; een manier om je te verhouden tot de wereld om je heen. LeineRoebana liet zich inspireren tot een grillige, exacte dansstijl door ideeën en ontwikkelingen buiten het theater, zoals het verlies aan lichamelijke integriteit als gevolg van technologische ontwikkelingen, en door de fractale meetkunde. Deze kan met behulp van groot-klein symmetrie de grilligheid van de natuurlijke wereld beter beschrijven dan de traditionele meetkunde van Euclides - de meetkunde van de eenvoudige geometrische vormen en links-rechts symmetrie die we allemaal op school leren. 

Ook vond LeineRoebana manieren om het verlies aan integriteit, de fragmentatie van het lichaam, te verbeelden. Ging het eerst om fysieke schizofrenie, waarbij lichaamsdelen onafhankelijk van elkaar alle kanten op schoten, later paste het beeld dat componist Maarten Altena opriep: ‘Als een dr. Frankenstein stellen jullie uit losse, individuele lichaamsdelen een nieuw dansend lichaam samen dat even organisch lijkt als het oorspronkelijke lichaam; maar iets klopt er niet: het beweegt anders.’

 

Dans is voor LeineRoebana nauwer verwant aan muziek dan aan theater. Het overbrengen van een verhaal of centraal thema is niet het overkoepelende perspectief van de voorstelling. In de woorden van regisseur Richard Foreman: ‘een verhaal leidt af van de waarheid’. Een verhaal volgen houdt in dat je alles negeert wat niet bij dat verhaal hoort, terwijl ‘die ruis’ juist essentieel is: al datgene wat we nog niet kunnen plaatsen, wat we nog niet in de taal hebben geordend. Die ‘non-sense’ activeert ons creatief denkvermogen om er ‘sense’ van te maken. 

Het gebruik van taal en verhaal in muziektheater suggereert een ‘inhoud’ en plaatst dans en muziek in een dienende functie om die inhoud lichamelijk en emotioneel invoelbaar te maken.

Wij willen zoveel mogelijk ‘ruis’ in SOLAS: informatie die nog duiding behoeft. Vandaar het streven naar gelijkwaardigheid tussen dans, muziek, beeld, tekst en thema’s om niet één centraal verhaal te vertellen, maar wel honderd verhalen, die deels in het hoofd van de toeschouwer zitten.

 

They wonderfully succeeded in conjuring and invigorating chaos with its own complex logic and were able to marry the concept with movement that constantly challenged your expectations and wrongfooted you. Dance Europe december 2018, Ali Mahbouba over Sweet Demon 2018

 

Ze zetten de spotlights (opgehangen in een fraai hellende hefboom) op jonge dansers en op hoe die een brutale draai geven aan hun energieke bewegingstaal van scherpe hoeken, golvende cirkels en lange lijnen, vaak vanuit de schouders ingezet. Én op hoe deze dansers alles als muziek gebruiken, door een palet aan geluiden te laten resoneren in hun veerkrachtige lichaam: het lijf als beweeglijke speaker. ****Volkskrant, Annette Embrechts over Sweet Demon 2018

 

De wisselwerking tussen dans en muziek, in samenwerking met musici en componisten, is essentieel in het werk van LeineRoebana. Hun muzikale voorkeur varieert van renaissance tot hedendaagse componisten en weerspiegelt hun zoektocht naar authenticiteit. Door zoveel mogelijk live muziek te gebruiken, verkennen ze de kracht van de dialoog tussen dans en muziek. Ze gaven compositie opdrachten aan componisten als Yannis Kyriakides, Maarten Altena, Dimitar Bodurov en Iwan Gunawan. Behalve stagiaires van dansopleidingen laten ze ook jonge componisten kennis maken met hun werkwijze. De choreografen en de dansers van de groep werden bekroond in binnen- en buitenland. Het werk van LeineRoebana was behalve in Europa ook te zien in de Verenigde Staten, Canada, Rusland, Afrika, Singapore en Indonesië.

pers

“(...)Zoals altijd bij LeineRoebana draait het niet om een verhaal, maar om de interactie met livemuziek. En die is niet alleen organisch, maar

vooral opmerkelijk bevlogen, van beide kanten.”

– Volkskrant

 

“Een fascinerende wisselwerking van klank en beweging waarin een lichaamstaal wordt gesproken vol markante sprong-, rol- en dansbewegingen.” – Leeuwarder Courant