Heen

een solo van Paul van der Laan


Zo’n twintig jaar maakt Paul van der Laan theater met zijn

eigen groep Bambie. Hij speelt met hart en ziel, lijf en

leden. Maar niet eerder was hij zo persoonlijk. Zijn solo

‘HEEN’ is het beeldende verslag van een psychose en een

opname in een psychiatrische opvang.

 

Een man keert terug in de kale kamer die zijn gevangenis was, maar ook een veilige begrenzing van zijn op drift geraakte geest. De kamer betreden is teruggaan naar de duisternis, de angstfantasieën, de uitzinnige extase en de grootheidswaan.

 

In uitgezuiverde, fysieke taferelen zonder veel woorden laat

Van der Laan zijn lichaam herinneren hoe het was. Het publiek is zijn intieme getuige, maar verandert mee met zijn verschuivende binnenwereld. Het wordt de dokter die hem controleert, de broer die op bezoek komt of de indringer die zijn spullen heeft verschoven.

 

Toeschouwers waren onder de indruk van de eerste werkvoorstellingen van HEEN. Uit de chaos van een schijnbaar ondeelbare ervaring heeft Van der Laan een aangrijpend helder, universeel verhaal gekneed over de

menselijke kwetsbaarheid. 

“Psychoses kunnen een leven diepgaand beïnvloeden. Ze brachten mij naar uithoeken van mijn geest die ik nog niet

kende. In deze solo zoek ik momenten op waar mijn waan het won van de werkelijkheid. En andersom.”

Paul van der Laan

Concept, idee en spel: Paul van der Laan

Regie: Marijn van der Jagt