over Laura van Dolron

'een vrouwelijke Woody Allen'


Laura van Dolron creëerde haar eigen genre: stand-up philosophy. Ze maakt lichtvoetige voorstellingen waarin ze het gesprek aangaat met grote denkers en waarin ze zichzelf en het publiek filosofische vragen stelt. Humor en diepgang wisselen elkaar in razend tempo af in haar voorstellingen. Haar werk staat in het theater, maar is veel meer dan toneel. Stand-uppen, preken, dichten en filosoferen, ze doet het allemaal.  

Van Dolron maakte inmiddels zo’n 25 voorstellingen. Ze was verbonden aan het Nationale Toneel, Frascati Producties en NNT. Nu werkt ze als zelfstandig theatermaker onder haar eigen stichting.

 

Laura won onder andere de Charlotte Köhlerprijs en de BNG Nieuwe Theatermakersprijs (2007), de Eric Vos Prijs (2008) en de Guido de Moorprijs (2012). Over haar succesvoorstelling Sartre zegt Sorry schreef de jury van het Vlaams Theaterfestival: ‘Van Dolron heeft iets van een vrouwelijke Woody Allen en ze verdient het om een net zo groot publiek te bereiken als de meester zelf.’ Deze voorstelling speelt ze nog steeds in Nederland en België. 

 

De teksten van haar voorstellingen Liefhebben en WIJ zijn onlangs in samenwerking met ISVW Uitgevers gepubliceerd. Naast het schrijven en spelen van haar eigen producties werkt Van Dolron als regisseur en dramaturg voor onder andere Orkater en Emilio Guzman. 

 

Sinds een paar jaar schrijft Laura live-columns. Zittend op het podium tijdens een debat of een andere bijeenkomst zoekt Laura van Dolron naar verbanden, ontregeling, ontroering en kwetsbaarheid. Speciaal voor die gelegenheid schrijft Laura vervolgens een tekst die zij na afloop van het evenement voorleest. Brainwash Festival schreef over haar live-column: ‘Het had een bijzonder effect om het hele programma nog een keer in versnelling mee te maken, maar dan in het hoofd van iemand anders. Het was oprecht en kwetsbaar en daarnaast ook mooi en vol met interessante gedachtes.‘