De nieuwe Laura

voorbij de small talk


Al jaren gaat Laura van Dolron op zoek naar de universele waarde van het persoonlijke, maar nu vertelt zij niet alleen meer over wat haar beweegt, zij gebruikt haar stem ook om anderen aan het woord te laten. Ze maakt haar voorstellingen over en in de wereld; AA-meetings, levenslang veroordeelden, kindertehuizen en TBS klinieken. Van Dolron zoekt ze op en vindt er schoonheid en humor, verhalen die schrijnen en troosten tegelijk. Voorbij de small talk zoekt Laura van Dolron naar waar de pijn zit, en de ontroering.


Ook de mensen uit het publiek laat zij toe in haar voorstellingen, ze liet ze vragen opschrijven en nodigt ze uit te reageren. Van Dolron laat zich graag verrassen door het leven, omdat wat zij bedenkt het altijd aflegt tegen wat haar overkomt. Zonder angst of voorbedachte rade trekt van Dolron de wereld en het theater in. Wat het dit keer precies wordt

is nog onbekend, want Van Dolron is onnavolgbaar als het leven zelf.


“Als ik dingen ga zeggen die belangrijk zijn, wordt het vanzelf minder eng. Ik vertel wat ik zelf zou willen horen in een tijd van polarisatie, en ik ga zeggen waarvoor ik me schaam, omdat die schaamte dan verdwijnt, als blijkt dat ik niet de enige ben. Ik ga zo dicht mogelijk naar mijn publiek toe. Ik ga me laten kennen, en stemmen laten klinken die niet genoeg worden gehoord. Ik ga zeggen wat er mooi is aan de wereld en wat er beter kan, zeggen wat ons bindt in plaats van wat ons scheidt.”

”Wat ik op dat podium doe, is niet belangrijk op zich. Het kan belangrijk worden door wat ik zeg.”

 

Laura van Dolron in de Staat van het Theater 2019

Concept regie en spel: Laura van Dolron