Wat we normaal niet horen

Het zuidelijk toneel en Laura van Dolron


 

Een viering van de zogenaamd zwakkeren van de samenleving die eigenlijk de sterken zijn.

We hebben allemaal een verhaal, maar niet elk verhaal wordt genoeg gehoord. Stand-up philosopher Laura van Dolron vroeg Het Zuidelijk haar op blind dates te sturen naar plekken waar mensen zijn, die je normaal niet hoort. Ze ontdekte verhalen die wondermooi, soms verdrietig of pijnlijk en vaak hoopvol zijn. 

Van Dolron ontmoette mensen in onder andere in tbs-kliniek, een hospice, bij de AA en in een dagopvang voor dakloze illegalen. Deze mensen hebben een indrukwekkend levensverhaal en zullen zelden aan talkshowtafels komen. De schreeuwers laten zich wel horen, maar de mensen die niet de macht of de behoefte hebben om zich te uit te spreken, hebben vaak meer zinnigs te vertellen.” 

 

De voorstelling is een reisverslag, een inspirerende monoloog doorspekt met momenten waar Van Dolron live met de mensen die ze ontmoette reflecteert. Ze deelt het podium telkens in afwisselende samenstellingen, maar met vaste gasten Marcio Da Silva, Steve Aernouts. Muzikant Frank van Kasteren staat haar muzikaal bij en componeert live muziek.

 

Het Zuidelijk Toneel maakt elk seizoen tenminste één project, die gemaakt is op basis van ontmoetingen met en verhalen van mensen uit onze samenleving. Artistiek directeur Piet Menu: “Laura van Dolron heeft de ontwapenende gave om een publiek op het gemak te stellen en tegelijkertijd te confronteren met moeilijke vragen en persoonlijke bespiegelingen. Door een extra portie werkelijkheid wordt de warmte nog warmer, worden de blikken nog intenser en de vragen nog indringender.”

 

Concept, regie: Laura van Dolron

Artistiek advies: Piet Menu en Steve Aernouts 

Dramaturgie: Céline Buren

Met: o.a Marcio De Silva, Laura Bruin, Steve Aernouts

Muziek: Frank van Kasteren

Artistieke ondersteuning en project assistentie: Corinne Heyrman

De cast kan nog groeien, houd Facebook in de gaten.

de pers

NRC ⭐⭐⭐⭐

Van Dolron hanteert haar welbekende ‘stand-up philosophy’-stijl, losjes en persoonlijk, maar gaat ook nadrukkelijk het gesprek aan. Dat maakt opvallend veel los uit het publiek. Zo wordt Wat we normaal niet horen een krachtig pleidooi om elkaar te bevragen, om te luisteren naar de ervaringen van een ander zonder kritiek of tegenwerpingen.

 

De Volkskrant - Hein Janssen ⭐⭐⭐⭐

Wat we normaal niet horen is niet moralistisch, maar wel hartverwarmend. Gaandeweg de voorstelling is het tl-licht zowaar warmer geworden.