De droomlozen

beeldende toekomstscenario's


‘De Droomlozen’ is de derde van een reeks voorstellingen waarin Ulrike Quade een mogelijke toekomst vormgeeft. Surrealistisch, magisch en dichterbij dan we denken. Zoals de Netflixserie ‘Black Mirror’, maar dan in het theater. Quade en haar creatieve team maken er een droomachtige ervaring van met levensechte poppen. Elke toeschouwer beleeft via een koptelefoon een 3D-geluidservaring in een decor waarin niets is wat het lijkt.

De toekomst in ‘De Droomlozen’ is technologisch en kapitalistisch. Met de machine van multinational ‘Het wakend oog’ kun je nachtenlang wakker blijven. Je kunt zo doorwerken en geld verdienen. Dromen is er niet meer bij. De technologie is kostbaar. Gevolg: de rijken worden rijker, de armen armer.

Op meneer Schmidt heeft de technologie van ‘Het wakend oog’ nauwelijks invloed. Hij heeft nog steeds acht uur slaap per nacht nodig. Door de maatschappij bestempeld als nietsnut, brengt hij zijn dagen en nachten door in zijn kelder. Daar vangt hij verloren dromen. Als blijkt dat de droomloze wereld een grijs en grauw bestaan is, bezit meneer Schmidt een onverwacht fortuin. En houdt hij tegen wil en dank het lot van mensheid in zijn handen.

De voorstelling is een coproductie met componistenduo Strijbos & Van Rijswijk. 

Concept en regie: Ulirke Quade

Tekst: Christoph Werner

Spel: 4 spelers

Compositie: Strijbos & Van Rijswijk

Scenografie en lichtontwerp: Floriaan Ganzevoort

In reprise Dorian Gray.


de pers

Volgt.