Yerma

een rituele dans over rouw


In een samenleving gericht op voortplanting blijft Yerma kinderloos. Tijdens een vruchtbaarheidsritueel wurgt ze haar man, die zich in tegenstelling tot haar heeft verzoend met hun lot. Dit tragische, warmbloedige en sensuele stuk werd in 1934 geschreven door de Spaanse schrijver Federico Garcia Lorca. De bewerking is in handen van Vlaams-Gambiaans schrijfster, en zelfverklaard hispanofiel, Neske Beks.

 

Yerma wordt door Ulrike Quade Company gearrangeerd tot een eigentijdse multidisciplinaire productie met dans, tekst, poppenspel en muziek. Quade’s Yerma is een hypnotiserende, rituele dans over rouw. Tegelijkertijd biedt de voorstelling ook de hoopvolle schoonheid van een radicaal afscheid. Als we afscheid durven te nemen, dan vechten we

ons vrij. Yerma betekent letterlijk braakland, brakke-, of dorre grond, het gemis, dat in een ieder van ons schuilt. In de woorden van Leonard Cohen: “There is a crack, a crack in everything. That’s how the light gets in.”

 

De voorstelling is de nieuwste samenwerking van Ulrike Quade en de Noorse choreograaf Jo Strømgren. Hun meest recente coproductie, de hit ‘Coco Chanel’, staat nog steeds op het internationale repertoire (o.a. Rusland, China, Zuid Amerika en Hongkong.) ‘Coco Chanel’ staat ook met een eigen cast op het repertoire van Duitslands meest gerenommeerde poppentheater Bühnen Halle.

“In navolging van onze grote buitenlandse opera’s vergroten we nu ook in Nederland onze schaal. Dit doen we met zes performers, nieuw gecomponeerde muziek, choreografie, tekst, poppenspel. De première van Yerma is op het Bergen International Festival in Noorwegen.”

Ulrike Quade

Concept en regie: Ulrike Quade

Choreografie: Jo Strømgren

Tekst: Federico Garcia Lorca

Bewerking: Neske Beks

Dans, performance: Ibelisse Guardia Ferragutti, Gil Gomes Leal e.a.

De Droomlozen

een auditieve trip naar een wereld zonder slaap

‘Elke dag acht uur extra. En nooit meer moe. Mensen beseffen niet wat

we hebben bereikt’ In dit toekomstscenario bestaat slaap niet meer. Dankzij een technologische behandeling kunnen we altijd wakker blijven.

We winnen dagen en hebben nooit meer tijdgebrek of slaaptekort. De wereld is wakker. Toch worden in deze ordelijke wereld de eerste haarscheurtjes zichtbaar...

 

In de krochten van de samenleving leeft een man die nog wel slaapt, en droomt. Wanneer deze, tot nietsnut gemaakte man, ontdekt wordt door de droomlozen, wordt hij onweerstaanbaar voor hen. En daarmee: een bedreiging voor het systeem.

 

In deze beeldende voorstelling word je met een koptelefoon op meegenomen op een auditieve trip. De grens tussen mens en technologie, tussen dat wat je hoort, ziet, denkt en droomt wordt steeds onduidelijker en onheilspellender. ‘De Droomlozen’ is een dystopie die schrikbarend dichtbij is.

“Voor ons staat beeldend theater niet alleen voor ‘visueel theater’, maar vooral voor theater van de verbeelding. Theater waarin plek is voor de mens en de complexiteit van de innerlijke belevingswereld, dromen, fantasie en magie. Geluid - tekst, en met name muziek - heeft daarin een belangrijke rol. Zeker

in ‘De Droomlozen’, waarin alle bezoekers met koptelefoon op naar een 3D soundscape luisteren.” 

Ulrike Quade

Concept, regie: Ulrike Quade

Muzikaal concept, compositie: Strijbos & Van Rijswijk

Spel: Markoesa Hamer, Christiaan Koetsier en Syoma Ekhart

Tekst: Arthur Eaton en Thomas Lamers

Scenografie, lichtontwerp: Floriaan Ganzevoort

Poppenbouw en -ontwerp: Pluck Venema

de pers

Volgt.